André Kertész 1894 - 1985

 

Φωτογραφικές συλλογές

Βιβλίο

Καθρέφτης μιας ζωής

Ουγγαρία

1912 - 1925

Γαλλία

1925 - 1936 

Αμερική    1936 - 1976 Παραμορφώσεις

Polaroid

 

Διάφορες προβολές

Self Portrait's

On Reading

Χωρίς Θέμα

Meudon

Πατήστε πάνω στα έγχρωμα ονόματα των συλλογών πιο πάνω, για να μεταφερθήτε στις αντίστοιχες συλλογές.

                                                                                                     επιστροφή στο προηγούμενο

 Βιογραφικά Στοιχεία


Ο André Kertész γεννήθηκε στην Βουδαπέστη στις 2 Ιουλίου τού 1894, ήταν ο μεσαίος γιος μιας μεσοαστικής Εβραϊκής οικογένειας και το μικρό του όνομα ήταν Andor.

Ο  Kertész έζησε δύο παγκόσμιους πολέμους, συμπορεύτηκε με καλλιτέχνες της αβανγκάρντ, πειραματίστηκε με τη μικρή μηχανή. Αυτοδίδακτος, πρωτοποριακός, ανθρωπιστής, παρέμεινε αυθεντικός μέχρι το τέλος. Ακόμα και στα 90 του χρόνια, όταν δεν μπορούσε να βγει από το διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη, φωτογράφιζε από το παράθυρό του, με μια Πολαρόιντ, την πλατεία Ουάσιγκτον γιατί όπως έλεγε: «Νιώθω ακόμα πεινασμένος».

Αρχικά έκανε οικονομικές και εμπορικές σπουδές, δουλεύοντας  παράλληλα στο Χρηματιστήριο. Τόσο οι σπουδές του, όσο και το επάγγελμά του, τον ενδιέφεραν ελάχιστα. Προτιμούσε να επισκέπτεται διάφορα μουσεία και να κάνει βόλτες στην εξοχή, ψαρεύοντας ή κολυμπώντας στον Δούναβη.

Άρχισε να φωτογραφίζει το 1912, σε ηλικία 18 ετών με την πρώτη του μηχανή που ήταν μια ICA με πλάκες 4,5x6.

Όταν πήγε  στο στρατό το 1914, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πήρε μαζί του την μηχανή του, πράγμα που, όπως έλεγε, τον βοήθησε να επιβιώσει. Μετά τον πόλεμο γυρίζει στη δουλειά του στο Χρηματιστήριο. Αλλάζει για λίγο δουλειά και ασχολείται με τη μελισσοκομία. Αλλά η βασική του ασχολία και η μόνη πηγή χαράς είναι γι αυτόν η φωτογράφηση.

Αφού πέρασε αρκετά χρόνια ως ερασιτέχνης φωτογράφος στην Ουγγαρία έκανε το αποφασιστικό βήμα πηγαίνοντας στο Παρίσι το 1925, όπου άλλαξε το όνομα του σε André  και γρήγορα έγινε δεκτός στους κύκλους των καλλιτεχνών.  Μεταξύ αυτών που βοηθήθηκαν ή επηρεάσθηκαν από τον ίδιο στο Παρίσι ήταν ο Brassai και ο Henri Cartier – Bresson, ο οποίος δήλωσε κάποτε για λογαριασμό του αλλά και του  Robert Capa, του Brassaï  και άλλων, πως « Ότι κάναμε, ο Kertész το είχε κάνει ήδη πρώτος.»

Η δουλειά του γίνεται γρήγορα γνωστή. Φωτογραφίζει αδιάκοπα και για τον ίδιο, χωρίς συγκεκριμένο αντικείμενο, τη ζωή στους δρόμους, τούς φίλους του κ.λ.π. κάνει τις πρώτες του εκθέσεις και πουλάει μερικές φωτογραφίες σε συλλογές Μουσείων. Το 1931 έρχεται να τον βρει η μετέπειτα γυναίκα του η Elisabeth.

To 1935 αποφασίζει να φύγει με την γυναίκα του για τη Νέα Υόρκη, μετά από μία πρόταση του πρακτορείου Keystone. Υπολογίζει να λείψει ένα χρόνο περίπου. Όμως, λόγω της ανόδου του φασισμού στην Ευρώπη και αργότερα το ξέσπασμα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, θα ζήσει τελικά εκεί την υπόλοιπη ζωή του.

Και παρά το γεγονός ότι στη χώρα αυτή δεν θα βρει, για πολλά χρόνια, την αναγνώριση και παρά την  πικρία του, οι Kertész το 1944 αποκτούν  την Αμερικανική υπηκοότητα, επειδή δεν είναι εύκολο  να γυρίσουν στο Παρίσι.

Το 1977 η Elisabeth πεθαίνει από καρκίνο και ο ίδιος είναι πια 83 ετών. Εξακολουθεί να ζει στο διαμέρισμα όπου έζησαν σχεδόν από την αρχή, πάνω στη Washington Square, και φωτογραφίζει ακόμα, παρόλο που τα χέρια του χάνουν σιγά – σιγά τη σταθερότητά τους.

Προς το τέλος τής ζωής του, φωτογραφίζει με ένταση, αποκλειστικά μέσα στο σπίτι του, διάφορες συνθέσεις αντικειμένων, στη μνήμη τής Elisabeth, καθώς και εικόνες από το παράθυρό του, που θα γίνουν βιβλίο το 1981 με τίτλο “From my window”.

Η διεθνής αναγνώριση συνεχίζεται και το 1982 παίρνει το μεγάλο εθνικό βραβείο φωτογραφίας στο Παρίσι.

Πέθανε στο διαμέρισμά του στις 28 Σεπτεμβρίου του  1985 σε ηλικία 91 ετών.

Ορισμένα στοιχεία προέρχονται από το πολύ ενδιαφέρον και με απείρως περισσότερα στοιχεία, άρθρο «Andre Kertesz» της κ. Γκλόρυς Ροζάκη στο site του «Φωτογραφικού Κύκλου».

                                                                                                     επιστροφή στο προηγούμενο